اژدهای زرد (1)
ساعت ۱:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/٩  کلمات کلیدی: سفر

 

اواسط اسفندماه 1389 بود که اعلام شد برای یک دوره 22 روزه آموزشی باید برم به چین.شهری به نام نانجینگ در 400 گیلومتری شهر شانگهای.تاریخ سفر هم روز 13 فروردین 1390 تعیین شده بود.این یعنی اینکه سیزده بدر و سبزه گره زدن پر.

پروازمون ساعت 22:30 دقیقه از فرودگاه امام خمینی به دوبی و از اونجا با یه پرواز 8 ساعته به شهر شانگهای.از شانگهای تا شهر نانجینگ هم با یه اتوبوس در اختیار که حدود 4 ساعت و نیم طول کشید.

شهر نانجینگ (Nanjing) مرکز استان جیانگ سو (JiangSu) در جنوب غربی کشور چین قرار گرفته.این شهر با جمعیتی بالغ بر 5.5 میلیون نفر در کنار رودحانه یانگ تسه کیانگ واقع شده است.شهر نانجینگ به عنوان مرکز امپراطوری 10 سلسله شناخته می شود که مشهورترین آنها سلسله مینگ می باشد.

یکی از نقاط دیدنی شهر نانجینگ دریاچه شوان (Xuwan Lake) است.این دریاچه با مساحتی در حدود 368 هکتار در محلی که توسط دیوار قدیمی شهر نانجینگ محاصره شده است قرار دارد.

 

ورودی محوطه XuanWu Lake

البته این عکس رو از اینترنت برداشتم.چون اون روزی که ما رفتیم به دیدن دریاچه اونقدر شلوغ بود که نمی شد عکس گرفت.یعنی همه چی معلوم بود الا ورودی دریاچه!

راهرو ساخته شده بر روی دروازه ورودی پارک که با رنگهای زبیا تزئین شده است.

دریاچه محیط مناسبی را جهت علاقمندان به قایق سواری فراهم آورده است.

نمای دریاچه از فراز دیوار سنگی پیرامون آن.

و دریاچه ای که قایق سواری بر روی آن بسیار آرام بخش است.

حتی دیدن دریاچه خود به تنهائی موجب آرامش است.

وه که چه لذتی داشت قایق سواری بر روی دریاچه.همه قایق ها مجهز به موتور الکتریکی بودند.یعنی فقط کافی بود تا پدال گاز رو فشار بدید و لذت ببرید.

دیوار قدیمی شهر نانجینگ که در حدود 600 سال پیش ساخته شده و دور تا دور دریاچه رو فرا گرفته.این دیوار در عصر امپراطوری سلسله مینگ ساخته شده است.نکته جالب درمورد این دیوار اینکه بر روی تک تک آجرهای دیوار نام سازنده آن آجر نقش بسته تا در صورتی که آجر دچار نقص بود،از روی نام فرد،شخص خاطی شناسائی بشه.

کوه موسوم به Purple Mounatin که کوهی مقدس به شمار می رود.

و جوانانی که لذت استفاده از قایق سواری رو به هیچ وجه از دست نمی دهند.

و محیط سحرانگیز پیرامون دریاچه که تو را شیفته خود می سازد.

و این هم سه تا جیگیل چینی که نتونستن از نگاه کنجکاو عکاس دربرن.

 

براتون هنوز مطالب بیشتری دارم.پس منتظر قسمتهای بعدی سفرنامه باشید.

خرده فرمایشات:راستی دوستان عزیزم.دعوت می کنم که از اون یکی وبلاگم هم به نام "اشک نوشته ها" دیدن کنید.خوشحال می شم نظرتون رو در موردش بدونم.