سفرنامه همدان (5)
ساعت ٩:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٢٩  کلمات کلیدی:

ساعت حدودهای 10 صبح پنج شنبه بود که برای بازدید از نقاط دیدنی همدان راه افتادیم.برنامه رو طوری چیده بودیم که در صبح به تپه هگمتانه،گنبد علویان ،مقبره باباطاهر،مقبره استر و مردخای و بازار سنتی بریم و بعداز ظهر هم به مقبره ابوعلی سینا.تپه هگمتانه که از اون به عنوان یکی از قدیمی ترین نقاط سکونت بشر نام برده می شه تقریبا" در مرکز شهر همدان قرار داره.در این تپه آثار فراوانی از سکونت اجدادمان کشف شده است.البته در خصوص تاریخ آثار کشف شده بین باستان شناسان اختلاف وجود داره.بعضی این تپه را همان شهر صددروازه که هرودت تاریخ نویس یونانی-که البته به نظر من بیشتر افسانه نویس بوده تا تاریخ نویس- از اون نام برده، می دانند و این شهر رو به زمان مادها نسبت می دن ولی بعضی از باستان شناسان این شهر رو مربوط به دوره امپراطوری هخامنشیان می دونن ولی دسته سوم معتقد هستند که شهر در زمان مادها ساخته شده لیکن در زمان هخامنشیان بر روی ویرانه های شهر قدیم ،شهر جدید ساخته شده است.هرودت بنای اولیه این شهر را به «دایااکو» نخستین شهریار ماد نسبت می‌دهد (۷۲۸ قبل از میلاد). هردوت اوضاع سیاسی و اقتصادی نامناسب قوم ماد را در دستیابی دیااکو به قدرت موثر می‌داند.دیگر مورخین یونانی چون پلی‌بیوس، کنزیاس، ژوستین و گزنفون نیز دربارهٔ هگمتانه مطالبی جمع آوری کرده‌اند. دیااکو پس از اینکه هگمتانه را به پایتختی خود برگزید، تصمیم به ساخت کاخی عظیم و مستحکم، به صورت هفت قلعهٔ تو در تو، گرفت. به طوری که کاخ پادشاهی و خزانه، در درون قلعهٔ هفتم قرار داشته باشند. دیااکو به تقلید از رنگ آمیزی قصرهای بابلی دستور داده بود، کنگره‌های هر قلعه را به رنگی مخصوص در آورند.به این ترتیب: رنگ کنگره‌های قلعه اول؛ سفید، دومی؛ سیاه، سومی؛ ارغوانی، چهارمی؛ آبی، پنجمی؛ نارنجی و کنگره در باروی داخلی؛ سیمین و زرین بودند. محیط بیرونی‌ترین دیوار قلعه، تقریباً به اندازهٔ حصار شهر آتن بوده‌است.قصر شاهی، که در آخرین قلعهٔ درونی بر پا شده بود، دارای صدها اتاق بوده و مردم نیز خانه‌های خود را بیرون این قلعه‌ها و در کنار آن ساخته بودند. بنا به درخواست دیااکو، قوم ماد شهرهای کوچکی را که در آن می‌زیسته‌اند، رها ساخته و پایتخت را مورد توجه قرار دادند و در اطراف قلعه شاهی، خانه‌های خود را بنا کردند.

القصه شروع به بازدید از محوطه و آثار کشف شده از اون کردیم که در زیر چند تا عکس از اونجا رو براتون می زارم.

 

 

 

 

 

 

 

 

در داخل محوطه تپه هگمتانه یه موزه هم وجود داره که اون طور که من فهمیدم قبلا" محل موزه مدرسه بوده و اکنون اون مدرسه شده موزه. در داخل موزه هم اشیاء کشف شده از تپه هگمتانه و البته سایر نقاط استان همدان نگهداری می شوند.آثار نفیسی که بیان کننده هنر و ذوق پیشینیان ما می باشند.

 

 

 

 

 

 

 

این عکس و عکس بالائی مربوط هست به زیر ستونهای قصر که قطر هر کدوم حدودا" 120 سانتی متره با این حساب حدس بزنید ارتفاع ستون رو و نحوه نصب سقف بر روی این ستونها رو.

 

 

 

سکه های قدیمی مربوط به دوره های اشکانی تا صفویه

 

تابوت های سنگی مربوط به دوره اشکانی.

 

و این گل نوشته مربوط هست به دستور پرداخت مزد کارگران ساختمانی بصورت غله،میوه و شراب مربوط به دوره هخامنشیان در زمانی که برده داری و بیگاری کشیدن از بردگان در سایر نقاط جهان یک افتخار محسوب می شد.

 

و این هم عجیب ترین شیء موزه.اسکلت یک زن  که پس از کشف در شهر کوریجان در 40 کیلومتری همدان طی یک فرآیند پیچیده به محل موزه انتقال داده شد.چیزی که در بالای دست اسکلت در تصویر دیده می شه لاک یک لاک پشته که باعث تعجب همگان است.این نحو تدفین موسوم به تدفین جنینی می باشد.نمی دونم باور می کنید یا نه ولی عمر این اسکلت 3200 ساله!!!

هنگام بازدید از محوطه متوجه شدیم که یک کلیسای قدیمی هم در داخل محوطه قرار داره.کلیسای استپائوس مقدس متعلق به ارامنه گریگوری.بنای اولیه کلیسا در سال 1676 میلادی ساخته شده است لیکن به دلیل عوامل متعدد از جمله زلزله دچار خرابی شده که در سال 1931 میلادی کلیسای قدیمی تخریب و بر روی محل کلیسای تخریب شده،کلیسای جدید ساخته شد.ساخت کلیسا حدود 5 سال ادامه یافت و در سال 1936 میلادی افتتاح گردید که البته در حال حاضر از آن استفاده نمی شود.

 

 

 

بعد از بازدید از تپه هگمتانه پیاده راه افتادیم به سمت گنبد علویان که مطلب مربوط به اون رو در ادامه براتون خواهم گذاشت.

پس فعلا" خداحافظ.