هدیه زندگی
ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٢٦  کلمات کلیدی: من و تو

                                                           

به نظر من نعمت زندگی بزرگترین نعمتی است که از سوی خدای مهربون به انسانها عطاء شده است.زندگی و میل به زنده ماندن به حد فراوان در میان همه انسانها وجود دارد و به جرات می توان گفت هیچ انسانی نیست که نخواهد تا ابد زنده بماند.

از سوی دیگر همیشه به ما گفته شده است که مرگ و زندگی در دست آن قادر متعال است،اوست که می دهد و می گیرد که البته همین طور هم هست.ولی اکنون مدتهاست که یک سوال ذهن مرا فرا گرفته است.اگر روزی این حق بر انسانها قائل شود که می توانند بقیه عمر خود را بر هر کسی که مایل هستند،ببخشند،آنگاه پاسخ ما چه خواهد بود.

خود به عنوان اولین پاسخ دهنده می گویم:اگر مادرم بود،من کسی را لایق تر از او نمی دانستم که بقیه عمرم را به او ببخشم که این کمترین هدیه در برابر دریای محبت اوست ولی اکنون که او آسمانی است،با احترام به تصمیم پدر بزرگوارم،اگر می شد بقیه عمرم را به سه خواهرم می بخشیدم که هر سه از جان برایم عزیزتر هستند.

راستی پاسخ شما به این سوال چه خواهد بود؟