1000 سال بعد!!!!!
ساعت ٦:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٥  کلمات کلیدی: سفر

من به طرز عجیبی عاشق مکانهای باستانی هستم.یعنی اگه برای این علاقه فراوان از واژه دیوانه استفاده کنم،اغراق نکرده ام.می تونم ساعتها و ساعتها در یک مکان باستانی باشم بدون اینکه حتی ذره ای احساس خستگی کنم.می دونم که اینکار ممکنه برای بعضی ها مایه تعجب باشه،ولی خب من این حس علاقه به مکانهای باستانی رو بسیار دوست دارم.معمولا" هم در مکانهای باستانی سعی می کنم ذهنم رو آزاد بگذارم تا بتونه برای خودش تجسم کنه که در گذشته اینجا چه شکلی بوده،مردم اون عصر چطور زندگی می کردن و ....

حالا همه این مطلب رو گفتم تا شما رو با خودم به همراه ببرم به دیدن یکی دیگه از مکانهای باستانی سرزمین اهورائی عزیزمان،به جائی به نام "مسجد تاریخانه دامغان".

مسجد تاریخانه یا ناریخانه در جنوب شرقی شهر دامغان قرار گرفته است.برخی بر این باور هستند که این مسجد بعد از مسجد فهرج یزد،دومین مسجدی است که در ایران ساخته شده است.به عقیده برخی از مورخین این مکان پیشتر یک آتشکده ساخته شده در زمان ساسانیان بوده که پس از تسلط اعراب بر سرزمین ایران،این مکان به مسجد تبدیل شده است. 

تاری لفظی ترکی بوده که در لغت به معنی خدای می باشد و تاریخانه به معنی خانه خدای ترجمه شده است.برخی بر این عقیده هستند که این مسجد در قرن دوم و یا سوم هجری قمری ساخته شده است ولی برخی دیگر قدمت مسجد را بیشتر دانسته،معتقدند که این مسجد به دستور حضرت علی(ع) ساخته شده است.

بنای اصلی مسجد در زمینی به ابعاد 35/5 در 45/5 متر مربع ساخته شده است.شبستان مسجد در ضلع جنوب غربی آن قرار گرفته که شامل 18 ستون به صورت 6 ردیف 3 ستونه می باشد.قطر هر کدام از ستونها 1/75 سانتی متر و ارتفاع آنها 2/58 سانتی متر می باشد.

نمائی از محراب مسجد که به شکل قدیمی آن حفظ گردیده است

هر ستون در فاصله 3/50 سانتی متری ستون مجاور خود ساخته شده است.

در اضلاع دیگر مسجد سه ایوان ساخته شده بودند که امروزه تنها یکی از این ایوانها و ستونهایش به صورت تقریبا"‌ سالم باقی مانده است.

نمائی از ستونهای باقی مانده از ایوان مسجد

بر روی دیوارهای مسجد در حال حاضر عکسهائی از گذشته های دور و طرح های به جا مانده از مسجد جهت بازدید بینندگان قرار گرفته است.

برای خود من جای تعجب داشت که این مسجد پس از گذشت بیش از 1000 سال هنوز پابرجا است.همانطور که می دانیم شهر دامغان در گذشته ها بارها مورد تاخت و تاز قرار گرفته ولی خوشبختانه این هجوم ها هم نتوانسته اند در برابر مقاومت مسجد کاری از پیش ببرند.

خود مسجد در حال حاضر فاقد مناره می باشد ولی در مجاورت این مسجد،مسجد جامع دامغان وجود دارد که مناره قدیمی آن بسیار چشم نواز می باشد.مورخین بر این عقیده هستند که این مناره در سال 417 ه.ق و در دوره سلجوقیان ساخنه شده است.

بدون اغراق یکی از زیباترین لحظات عمرم رو در این مسجد قدیمی گذروندم.موقعی که ما اونجا رسیدیم کسی نبود حتی نگهبان مسجد.داشتیم دزدکی به داخل مسجد نگاه می انداختیم که نگهبان در حالی که دوتا نون لواش در دست داشت از راه رسید.در محوطه مسجد فقط من و خواهرم بودیم و این فرصت مناسبی برای هر دو ما بود که سفری در زمان داشته باشیم.

 پینوشت یک : عکسها مربوط به مسافرتی است که در اردیبهشت امسال انجام دادم.امیدوارم که وقت کافی پیدا کنم که بتونم بقیه سفرنامه رو براتون بنویسم.

پینوشت دو : باور کنید که این روزها بسیار سرم شلوغ است.ولی به یاد تک تک شما دوستان گلم هستم و در کوتاه ترین زمان فراغتی که به دست می آورم به وبلاگهای شما سر می زنم.فقط شرمنده از این که براتون نظر نمی گذارم.

پینوشت سه : به زودی یک مطلب رمزدار خواهم نوشت.رمز مطلب رو هم فقط در اختیار دوستانی قرار می دهم که می شناسمشون.(قابل توجه بعضی ها چشمک).

 

و اما داستان این گل سرخ زیبا

این گل سرخ زیبا هم چند روزی است که مهمان حیاط خونه ما شده.مقدمش مبارک.

پیشکش به همه دوستان مهربانم

بعدا" نوشت : چند روزی در سفر هستم.وقتی برگشتم به همه شما دوستان گلم سر می زنم.