افتخار اهورائی

29 اکتبر سال 539 قبل از میلاد مسیح است.مردمان شهر بابل پیر و جوان،زن و مرد همه و همه در اطراف معبد "اتمنانکی" جمع شده اند تا از سرداری استقبال کنند که دیارشان را فتح کرده است.همه در انتظار آن هستند تا ببینند پادشاه جدید چه تصمیمی در مورد آنها خواهد گرفت.معمولا" پادشاه مغلوب به طرز فجیعی در برابر چشمان همسر و فرزندانش کشته می شد.به زنان تجاوز می شد و آنان که با خوشبختی از مرگ فرار کرده بودند برای بیگاری به اقصی نقاط امپراطوری فرستاده می شدند.

صدای شیپورها برخاست و ارابه امپراطور فاتح در میان امواجی از سپاهیان فراوان نمایان گشت.همه با گردنهای افراشته سعی داشتند تا زودتر چهره این جهانگشا را ببینند.در ارابه زرین،امپراطور در حالی که ایستاده بود و عصای زرینی در دست داشت دیده می شد.امپراطور با صورتی کشیده و زیبا دارد و لباس رزم زیبائی که بر تن دارد زیبائی او را چندین برابر کرده است.صورت آرام امپراطور عاری از هرگونه غرور و نخوت است و همین امر تا حدودی بر مردم بابل قوت قلبی می دهد تا شاید در مجازات آنها تخفیفی قایل شود.ارابه زرین در پای پلکان معبد می ایستد.امپراطور از پله های معبد بالا می رود.می ایستد و روی به جمعیت می کند.همه در برابرش قد خم می کنند.امپراطور نگاهی به جمعیت می کند و سپس با لحنی خوش با مردمان سخن می گوید.ابتدا "مردوک" خدای خدایان بابل را می ستاید و سپس از تبار خود سخن بر زبان می آورد.هر چه از زمان می گذرد مردمان بیشتر با این امپراطور آشنا می شوند و کم کم ترس از چهره هایشان زدوده می شود.پادشاه مغلوب و خانواده اش آنچه را که می شنوند نمی توانند باور کنند.امپراطور نه تنها حکم به مرگ پادشاه شکست خورده نمی دهد بلکه او را کماکان پادشاه بابل می داند.به او جامه ای فاخر هدیه می دهد.مردمان سرزمین بابل را آزاد می نامد و به دستور او همه در اجرای مراسم های مذهبی شان آزاد هستند و هیچ اجباری در تغییر مذهب وجود ندارد.این چنین بود داستان فتح امپراطوری بزرگ بابل به دست شاه جهان،شاه بزرگ،شاه نیرومند،شاه بابل،شاه سومر و اکد،شاه چهار گوشه جهان "کوروش کبیر"

 

 

و چنین است روایت زندگی مردی از دیار اهورا که داستان زندگی اش نه تنها مایه افتخار ایرانیان بلکه جهانیان است و این نیک مردی اوست که جهانیان را بر آن داشته است تا روز 29 اکتبر برابر 7 آبان ماه هر سال را به پاسداشت آزاداندیشی اش روز جهانی "کوروش کبیر" نامگذاری کنند.

 

 

و شوربختانه چقدر مایه تاسف است که این روز در اکثر تقویم های کشور ما ثبت نگردیده است.ولی فرزندان این سرزمین اهورائی هیچگاه اجازه نخواهند داد تا نام و یاد این نیک مرد از یادها برود.

و این پیام او را تا به ابدیت در جان و دل خود حفظ خواهند کرد.

 

/ 5 نظر / 13 بازدید
سمیرا

مرسی مطالب جالبی میگذارید موفق باشید و حیف نتونستم این جشنواره انار را برم

ساراخانم

سلام.. من فکرکنم باز در این جریان عزیز شدن کوروش در سال جاری افرادی مثل مشایی دست دارند و نعنا داغشو زیاد میکنند

faride

سلام دوست عزیز. ممنون که سر زدی. مشغله هام زیاد شده حالا که تصمیم گرفتم بمونم پس باید چند برابر تلاش کنم که همین جا به چیزایی که می خواستم برسم. ولی گردشای پاییزیم داره شروع میشه و با مطالب جالب هستم در خدمتتون.

ushita

سلام.....من با یه انگلیسی که صحبت می کردم به ما خندید و گفت که منشور کوروش هم تو کشور ماست!!!!!!حالا تمدن شما کجاست؟؟؟؟؟واقعا متاسف شدم........ وب قشنگی داری........

اسکندری

از مطالب زیبای وبلاگتون استفاده خواهم کرد. ممنون. موفق باشید.